آلاچیق

خداحافظی

afshin1 — Wed, 14 Jun 2006 21:02:22 GMT

سلام به همه

امشب جوجویی وپسریش دارن نوشته های گذشته رو می خونن و درباره ی اون روزا با هم حرف می زنن!

به اینکه چقدر برای همچین روزایی ثانیه شماری میکردیم ؛ که چه سختیهایی رو پشت سر گذاشتیم ، به دوریهامون ، دلتنگیهامون ، به انتظار و آرزوهامون ...

حالا ما پیش هم هستیم ، مُدتیه ، نفسهای همدیگرو احساس می کنیم ، دیگه مثل قدیما نگران این نیستیم که با یه چشم به هم زدن از خواب قشنگمون پا میشیم و بعد دوباره دوری و دلتنگی ، حتی دلمون برای آلاچیق، جایی که از دلتنگیامون می نوشتیم تنگ شده ، این روزا انقدر سرگرم خودمون شدیم که آلاچیقمون رو فراموش کرده بودیم ، قبلنا هر شب با عشق بهش سرمیزدیم و حرفای دلمون رو می نوشتیم و از دلتنگی هامون می گفتیم تا اینکه دلمون آروم تر شه و خودمون رو راضی کنیم که بالاخره تموم میشه ...

حالا اینجا نشستیم ، اول حرفای دلمون توی آلاچیق رو خوندیم ، اینجا همه چیز عمومی شد ، هر کی اومد و مهمون آلاچیق شد و از دلتنگیامون ، آرزوهامون ، غصه هامون و خنده هامون شنید و باهامون درد و دل کرد و رفت ...

اما توی این دو سال خیلی حرفا واسه هم نوشتیم :

دلتنگی ( بهمن 84 )

اون اول ها گاهی دلم برات تنگ میشد ، بعد از مدتی خیلی دلم برات تنگ می شد ، این وضعیت به جایی رسید که خواب نداشتم و یه جورایی زندگی از روال عادی دراومده بود ، روزا که میگذشت این دلتنگیه دست از سَر من برنداشت ، هنوزم برنداشته ، الآن دیگه دلم برات تنگ نمیشه ، این روزا وقتی پیشم نیستی دیوونه میشم ، دلتنگی کار بچه هاست ، وقتی عاشق میشی ، دیوونه ای ، از دوریه کسی که میخوای باشه و نیست ، اینو با عشق تو تجربه کردم ، دیروز فکر می کردم که این دوری دیگه داره مسخره میشه ، جدی خندم میگیره ، از اینکه انقدر دوسِت دارمو باید ازت دور باشم ، از دلتنگیه زیاد می خندم ، به تمام دلیل های ریز و درشتی که نمیذارن پیشت باشم میخندم ؛ ...........

انتظار ( شهریور 84 )

با خودم یه تصمیمی گرفتم که تا بهار بیاد تمام روزای پاییز رو میشمارم ، تمام دلتنگیارو می گذرونم ، تمام روزای سرد زمستونو برای خوشبختیمون دعا می کنم ، تمام غروبا خدا رو قسم میدم که عشقمونو همیشه انقدر پاک نگه داره ، تمام برگهای پاییز رو جمع می کنم که رنگ دلتنگیامه ، اما همه ی اینارو به امید بهار می گذرونم ، به امید 10 فروردین ، به امید اون لحظه که اسمت توی شناسنامم نوشته شه ، اون روز قشنگ باید بیاد ، بدجوری منتظرشم !

آرزو ( تیر 84 )

من عاشق اون لحظه ای هستم که چشماتو آروم باز می کنی و من می تونم بگم : صبحت به خیر عشقم ، بعد تو هم بگی : صبحت بخیر گلم ، بعد من آروم بیام توی بغلت و خودمو واست لوس کنم ، تو هم آروم بغلم کنی و عطر تنت رو با همه ی وجودم می بلعم ، قورتش میدم ، اون لحظه احساس می کنم خوشبختی چه عطر لذت بخشی داره ، آخه خوشبختیه من هم عطر تن توئه ....

دیدار ( اسفند 83 )

با هم تعارف که نداریم نازنینم ، امروز یکشنبه بود ، آخرین یکشنبه ی سال ، تقویم رو که نگاه می کنم شاید روزای با هم بودنمون به 50 روز هم نکشه ، ولی یکسال داره تموم میشه ، اگه همه ی روزارو حساب کنم میشه 300 روز بدون تو ، هیچ وقت انقدر پُر و خالی از حضور کسی نبودم ، تو همیشه بودی و این همه روز نبودی ، هر روز با هم بودیم و این همه روز با هم نبودیم ، 300 روز دلتنگی ، 300 روز دستهای خالی تو و من ، 300 روز ...

این همه روز حضورت زندگیمو رنگ کرد ، این همه روز تو نبودی و خیالت ، صدات ، عشقت زندگیمو رنگ کرد ، میدونم خیلی ها اینطورین ...

تعارف که با هم نداریم مهربونم ، می خواستم بگم فردا 355 روزه که با همیم ، میشه12ماه ، ممنونم بابتِ همه ی همه ی این 355 روز ، دلم میخواست بگم تو این 12 ماه با هم بودیم ، اما می دونی و میدونم که به 2 ماه هم نمیرسه ، اما ممنون که 12 ماه با من بودی ...

روز اول گفتی همیشه هستی ، منم میگم همیشه هستم ، پس بزار بگم همیشه واسه ی هم هستیم ....

شعر

پاییز را فراموش کن و به بهار بیندیش ؛

چون هیچ گاه خزان زندگی ما فرا نخواهد رسید....

من و تو همیشه در بهار خواهیم ماند

من پاییز را برای تو تبدیل به بهار خواهم کرد ، چون می دانم همیشه در کنارم باقی خواهی ماند!

پس

کنارم بمان

قشنگِ روزگار من ...

خوشحالیم که رویاهامون بعد از دو سال حقیقی شده ، خدارو شکر می کنیم که به ما صبر داد که این روزامون برسن و از خدا می خوایم تا لحظه ای که زنده هستیم عاشقانه در کنار هم باشیم و همیشه مثل گذشته کنارمون باشه و هیچ وقت مارو تنها نذاره ...

راستی لحظه ی قشنگ عقدمون برای همه ی دلای مهربونو عاشق که همیشه برامون ایمیل میزدن دعا کردیم که هر چه زودتر به هم برسن به خصوص برای هانیه عزیزم که هیچ وقت مارو تنها نذاشت ......

و از دوستای عزیزمون که همیشه به آلاچیق ما سر زدن و با حضور خودشون آلاچیق کوچک مارو گرم کردن و از تایماز عزیز که بارها به ما سر زد هم تشکر می کنیم ، ان شاالله که دلاتون همیشه مهربون باقی بمونه ..........

در ضمن نمیدونیم که دوباره میشه که بتونیم توی آلاچیق بنویسیم ؟ شاید وقتی که پسری رفت سربازی جوجو از دلتنگیش دوباره نوشت یا شایدم وقتی که نی نی دار شدیم!

راستی قراره که توی یه روز گرم مرداد جوجو عروس پسریش بشه ، جای همتون توی دلامون کلی خالیه...

پُر حرفی شد ، حرف آخر اینکه

نگاهت سرسبزترین مزرعه ایست که پرنده ی سرگردان نگاهم را در آلاچیق مژگانت پناه میدهد ...

در پناه حق

خسته از همه ی دنيا به آغوشت می گريزم !!

afshin1 — Fri, 24 Mar 2006 23:36:10 GMT

سلام عزیز مهربون

یادت میاد اون روزارو ؟!!

اون روزایی که منتظر بودیم ؟!!

یادته چقدر دعا میکردیم : خدایا حالا که به ما نعمت عاشق شدن رو دادی ، بهمون صبوری بده تا روزای قشنگمون زودتر از راه برسه !!

باورت میشه ؟!!

ميدونی ، عصر كه زنگ زدی باز بوی عطرت پيچيد توی اتاقم ، باز گرمی دستاتو توی دستام حس كردم و باز همه وجودم تو رو خواست . گفتم « دوستت دارم » و شنيدم« دوستت دارم » ...

فرصت نشد توی این همه مدت به آلاچیق قشنگمون سر بزنم ، کلی شرمنده ، ازت ممنونم که اون شعرو اینجا گذاشتی ، تا چراغ آلاچیق یهویی خاموش نشه !!

این روزا یهو به این فکر افتادم که ما از اولش ( از اون روزی که تو پسریه من شدی و من جوجوییه تو ) همیشه هر اتفاقی که می افتاد ، هَمَرو تندی واسه هم مینوشتیم ( چه توی دفترامون ، چه توی آلاچیق ) ، اما چطور شده حالا که مهمترین اتفاق داره میفته هیچ اثری ازش توی آلاچیق نیست ؟ از خودم پرسیدم یعنی انقدر سرمون شلوغه که این لحظه های قشنگو نمیتونیم ثبت کنیم ( اونوقت فقط واسه یادآوریش باید از دفترچه ی خاطرات دلمون کمک بگیریم ) هرچند که این قشنگتره ، اما آلاچیق ، خونه ی دلتنگیامون بوده و من با اینکه این روزا میدونم این خونه دیگه آخراشه ، اما بازم دلم تنگ شده !!

دلم تنگ شده ولی دلتنگ نیستم . این دو تا با هم فرق دارن ، دلتنگی وقتیه که مثل مرغ سر کنده تو اتاقها راه بری ، ولی من فقط الان دلم تنگ شده ...

خیلی چیزا بود که می خواستم توی آلاچیق بذارم ، راجع به اون شبی که برگشتی و من تا صبح از دلتنگی چشمام بسته نشد ، راجع به 14 اسفند که بعد از اون همه استرس و نگرانی به یه روز شیرین و به یاد موندنی تبدیل شد ( روزی که قرار پایان این همه بی قراری ثبت شد ) ، و بیشتر از همه راجع به بهار که بعدِ این همه انتظار بالاخره رسید و بهمون نوید اینو داد که بالاخره اون روز قشنگ رسید ....

امسال یه " سین " کمتر سَر سفره ی هفت سین بذار ، به جاش منو بین سبزه و سیبِ سرخ بشون ؛ با صدای توپ سال تحویل رسیدن بهار رو با بوسه ای بهم تبریک بگو ، آخه ممکنه من یه " سین " نباشم ، اما یه جوجویی هستم که بهار دلش تویی ، این بهار هم مثل بهارهای پیش دوستت دارم ، فقط خیلی بیشتر....

می خواستم از آرزوهامون بنویسم ، از اینکه دو سال از اون 10 مقدس ( واسه منو تو ) گذشت ، همون 10 که توش من جوجوی تو شدمو تو پسریه من ....

میخواستم راجع به دوازدهمین روز بهار امسال بنویسم که خیلی وقتِ منتظرشیم ، که واسه اومدنش داریم لحظه شماری میکنیم ...

داشتنت تو قلبم مثل داشتن یه امانتی مهم تو جیب بالایی سمت چپ بُلیزمه!!! گاهی انگشتهای دستِ راستم رو میکنم تو جیبم که مطمئن شَم امانتی سر جاشه ، نوک انگشتام که گرم میشه میدونم هنوز هستی و ذوق مرگ میشم ...

یادته یه روزی به هم قول دادیم که مال هم باشیم و هیچ وقت توی بدترین شرایط همو ترک نکنیم ؟ یادته از خدا خواستیم که مارو تو آسمونا عقد هم کنه ؟ می دونم این روزا قراره توی شناسنامه ی من قشنگترین اسم دنیا نوشته شه ، اما باورم نمیشه ، اصلأ به نظرت میشه توی شناسنامه ی تو به جای اسم من بنویسن جوجویی!!!!

میخواستم اینجا هم از خدا تشکر کنم که دعاهامون رو شنید ، و بازم از خودش بخوام که مثل همیشه هیچ وقت تنهامون نذاره ، چون هردومون میدونیم که فقط خودش بوده که توی مشکلاتمون تنهامون نذاشت ، و اگه یه روز تنهامون بذاره ، هردومون تموم میشیم ...

میدونی خیلی حرفا داشتم واسه آلاچیق ، ازم پرسیدی کی توی آلاچیق واست مینویسم ، منم بهت قول 10 فروردین رو دادم ( به یادگار اون نگاه ، اون صدا و اون همه .... )

اما امشب نوشتنم اومد ، اولِ نوشتم باید مینوشتم عیدت مبارک ، اما انقدر حرف داشتم که ...

بعدشم یه معذرت خواهی به همه ی دوستایی بدهکارم که اومدن ، ایمیل گذاشتن ، توی قسمت نظرات درد و دل کردن ، و مارو به وب های قشنگشون دعوت کردن ... ، راستش از مطالب همتون استفاده کردیم ، اما نمی دونم چرا رد پایی از خودمون نذاشتیم ، به هر حال شرمنده ی همتون شدیم ...

و قبل از حرف آخر بگم که آلاچیق رو شاید 10 فرودین آپ کنم و روزی که دیگه واسه همیشه کنار هم بودیم ، برای اولین بار دونفری با هم آپ کنیم ، ممنونیم از همه ی اونایی که به ما سر میزنین و با ما درد و دل می کنین ، و مثل همیشه به دعای دوستای مهربونمون احتیاج داریم ...

و حرفِ آخر یه متنیه واسه تو ( پسریه مهربونم ) و همه ی دل های مهربونی که توی روزای سختِ دلتنگی تنهامون نذاشتن : ( البته از جایی کش رفتمش )

وقتی پشتت به كسائی كه دوستت دارند گرمه ، وقتی به درون خودت مطمئنی ، وقتی همه ی كينه هاتو دور ريختی ، وقتی ياد گرفتی زندگی معجزه تكراری نشدنيه ( مهم فهميدنه، نه مثل طوطی تكرار كردن ) ، وقتی حداقل يكنفر توی دنيا بود كه بی دريغ دوستت داشت ، وقتی فهميدی تو هم هيچ فرقی با مردم كوچه و بازار نداری و فقط ادعای بيخود می كنی ، وقتی فهميدی زندگی يعنی شاديهای بچه گانه و بی دليل ، و وقتی فهميدی زندگی در دوست داشتنها در دستهای گرم و در هرچيز پر مهری خلاصه ميشه ...

اونوقت بايد بگم :

« سال نوت مبارک » هر روزت بهار .

اما رسمهای قشنگ رو نميشه زير پا گذاشت :

سال نوی همه مبارک ، آرزو می كنم سال نوتون مثل درونتون باشه ...

برايت نوشته بودم :

خسته از همه ی دنيا به آغوشت می گريزم

اما چطور می توانم از همه ی دنيا خسته باشم، وقتی همه دنيای من آغوش توست؟

بوس بوس

جوجوییه تو

دوباره

afshin1 — Thu, 16 Mar 2006 21:57:13 GMT

دوباره دل هواي با تو بودن كرده

نگو اين دل دوري عشقت رو باور كرده

دل من خسته از اين دست به دعاها بردن

حالا من يه آرزو دارم تو سينه

كه دوباره چشم من تورو ببينه

واسه پيدا كردنت تن به دل صحرا مي دم

آخه تو رنگ چشات هيبت دنيا رو ديدم

توي 7تا آسمون تو تك ستاره مني

به خدا ناز دو چشمات به يه دنيا نميدم

بوس بوس

پسريه تو

قشنگه !!

afshin1 — Mon, 27 Feb 2006 02:07:28 GMT

جوجو : پسری

پسری : جون دلم ؟

جوجو : باورت میشه که چطوری همدیگرو پیدا کردیم ؟!!

من فکر میکنم ما از اولش ، از اون دنیای قبلی مال هم بودیم !

بعد اینجا خدا ما رو از هم دور کرد !

بعد اونطوری عجیب غریب کمک کرد که همدیگرو پیدا کنیم ، نه ؟

پسری : قشنگه

آرهههههههههههههههههههههههههه

البته خدارو شکر علم پیشرفت کرده بود ، وگر نه ...

جوجو

جوجو : جونم ؟

پسری : وقتی ... عکس ما رو کنار هم دید ، گفت شما چقدر شبیه هم هستین !!

گفت همیشه اونایی که واقعأ مال هم هستن ، شبیه به هم هستن ...

جوجو : پسری

یعنی من انقدر نازم ؟!!! ...

************************

میشه تو این روزا ، دل های مهربون واسمون دعا کنن ؟!!

جوجو و پسری

همیشه کنار من باش

afshin1 — Fri, 24 Feb 2006 20:34:10 GMT

خدايا ، من كه هستم چيزي بگويم كه تو خود همه چيز را مي داني . چگونه هميشه به يادت باشم وقتي فقط در رنجها صدايت مي كنم ؟ و چگونه صدايت كنم در حالي كه مي دانم فاصله ، توهمي بيش نيست .

براي گريه هايم دليل مي آورم تا در تكرار حضورت ، صداقت جريان داشته باشد . تحمل رنج با تو قوت مي گيرد و تاوان همه كج فهمي ها را ، هر چه كه باشد مي پردازم .

نازنينم كنار من باش ، نه به خاطر خودم بلكه به خاطر طلاي لحظه هايي كه گمشده اند و روحشان درون قلب توست به خاطر گلهاي پيچيده كلام كه قادر نيستند بگويند چه قدر محتاجت هستم . تو را در سر دارم ، امشب و هر شب براي چيدن ستاره بيا .

عشقم با تمام وجود دوست دارم ، هميشه كنار من باش

بوس بوس

پسريه تو

عاشقانه دوستت دارم

afshin1 — Wed, 22 Feb 2006 12:22:18 GMT

دوست دارم زيباترين لحظه روزم ، طلوع چشمان تو باشد و در صفحه شطرنج زندگي همه مهره هايم مات مهربانيت شده است و مهرباني تو دريايي است كه كرانه اي نمي توان برايش يافت . تو آنقدر بزرگي كه در خيال نمي گنجي و آنچنان مهربان كه باران به پاي تو نمي رسد .

عزيزم تمناي محبت را در نگاه من بخوان ، آرزوي من از عمق زمان آمده است ، از ژرفاي قلبم آنجا كه جز نور تو نمي بيند ، من بدون تو هزاران بار در صدف نقره اي تنهايي ام ميميرم ، شادي من ديدن لبخند توست . قشنگ ترين لحظه هايم را با ساده ترين دقايقت عوض مي كنم تا بداني چقدر برايم با اهميت هستي ، كاش بداني نبض حياتم بعد از خدا به اميد توست كه مي زند . به نور چشمانت كه تجسم تمام زيبايي هاي دنيا در نظر من است و تمام خوبي ها و از خود گذشتگي هايت سوگند مي خورم كه عاشقانه دوستت دارم

بوس بوس

پسريه تو

پس از ديدار تو ...

afshin1 — Sat, 18 Feb 2006 21:55:18 GMT

آن گاه که تو را دیدم

شوق دانستن اين كه تو چگونه آدمی هستی

مرا غرق در هيجان كرده بود

آن گاه كه تو را شناختم

دانستم كه تو هم

مانند ديگران

انسانی هستی با توانايی ها و كاستی ها ،

آن گاه كه با هم صميمی تر شديم

شوق دانستن اين كه عشق به تو چه احساسی دارد

مرا غرق در هيجان كرد

ولی آنچه بيش از هرچيز مرا غرق در شگفتی می كند

خود تو هستی ( تنها در تو به حيرت می نگرم)

و عشق ميان ما

************

پس از ديدار تو

همواره شادمان بوده ام

ولی دائم در نگرانی

نگران اين كه شايد از من نااميد شوی

نگران اين كه دوستی مان به پايان رسد

نگران اين كه شايد از بودن با من شاد نباشی

نگران اين كه شايد برای تو اتفاقی بيفتد

عاشق تو شده ام

و شايد نگرانی فراوان من

به خاطر عشق من به توست .

شعرها از سوزان پولیتس شوتز

اِنقدَر دوسِت دارم !

afshin1 — Tue, 14 Feb 2006 23:23:18 GMT

اِنقدَر دوسِت دارم بشنوی خندت میگیره ؛ تو نگام می کنی و دلم تو چشمات میمیره...

اِنقدَر دوسِت دارم دیوونه بازی می کنم ؛ کلکَم شاکی نشو من تو رو راضی می کنم...

قسمتِ چشمای تو قلب منه ، انداره نیست

واسه دوست داشتن تو نیازی به اجازه نیست

اِنقدَر دوسِت دارم حوصلتو سر می برم ؛ یه روزی نیاد بگی دیگه تو رو دوست ندارم...

ساعت دیدن تو صدای من در نمیاد

آره تقصیر منه دوسِت دارم خیلی زیاد

اِنقدَر دوسِت دارم شماره ها خسته میشن ؛ تا نهایت میرن و با چشم تو بسته میشن ...

اِنقدَر دوسِت دارم بشنوی خندت میگیره ...

دوسِت دارم ، دوسِت دارم ، دوسِت دارم ، دوسِت دارم ، دوسِت دارم ، دوسِت دارم ، دوسِت دارم ، دوسِت دارم من..........

کاش می شد گاه !

afshin1 — Thu, 09 Feb 2006 00:45:18 GMT

کس در زمستان این شگفتی نشنید ،

آن مرغک آواز بهاری می خواند ،

بویت اگر نشنید ، پس رویت دید ...

سلام مهربون چشم روباهی

کاش می تونستیم سر قرارمون بمونیم و دو تا پُست قبلی رو به عنوان پُستِ آخر آلاچیق بذاریم ، ( چون قرارمون از اول این بود که آلاچیق فقط خونه ی دلتنگیمون باشه ) ، اما هر دومون با اینکه این روزا کنار همیم ، با اینکه بعد از این همه مدت دستامون تو دست همدیگست ، دلتنگ تر از گذشته ایم ، دلم برات تنگ شده ، همین چند ساعتی که ندیدمت ، دلم بیشتر از اون 4 ماه و نیم واست تنگ شده ، میدونی حتی لحظه ای که کنارمی ، لحظه ای که ... بازم دلم برات تنگ میشه !!

حالا دیگه هردومون فهمیدیم که چقدر به آلاچیق وابسته شدیم ، انگار اینجا خونمونه ، خونه ی مشترک من و تو ، بیا یه قولی به من بده : میای خونمون رو شکل آلاچیق نقاشی کنیم ؟!!

امشب بعد از این همه مدت اومدم زیر آلاچیق نشستم ، آخه دلم واسه اینجا خیلی تنگ شده بود ، وقتی دیدم این همه دوست مهربون داریم که این همه روز اومدن و بهمون سر زدن ، کلی شرمندشون شدم که تو این روزا هیچکی تو آلاچیق نبود که از مهموناش پذیرایی کنه ( چون من که همش پیش تو بودمو ، تو هم که اینجا دسترسی به نت نداشتی ) ، امروز با دیدن ایمیل های دوستامون که از جاهای مختلف باهامون درد و دل کردن فهمیدم که چرا وقتی توی آلاچیق از دلتنگیامون می نوشتیم ، دلامون آروم می شد ، چون این همه دوست بودن که تو اون روزا کنارمون موندن وتنهامون نذاشتن ...

یه دوست مهربون از سوئد ازم خواست که براش ایمیل بزنم و بگم اون لحظه که همدیگرو بعد از مدتها دیدیم ، چه حالی داشتیم و چطوری شد ؟ اولش پسری گفت : جوجو یکم شخصیه ، اما بالاخره تصمیم گرفتیم که بنویسمش :

یاد عطر آ گین آن افسانه گون لحظه

نور باران باد و گل باران !

گشته در رویش نگاهم محو ،

مانده در چشمم نگاهش مات .

چه نگاهی _ وای ! _ وانگه از چه چشمانی !

هوبره واهوی بره ی طناز را نازم

و چه رویی و چه لبخندی ،

سِحر را ، اعجاز را نازم !

آه !

کاش می شد گاه ،

با خدا در آفرینش همعنانی کرد

نابِ نوشین لحظه ها را جاودانی کرد ...

ازت ممنونم عزیز ، بابت همه ی لحظه ها ، بابت نگات ، صدات ، نفسات ، گرمای وجودت ، به خصوص بابت صبح شنبه ، بابت دیشب ، بابت امشب ، هیچ می دونستی امشب وقتی توی آتیش ها شمع می نداختیم چقدر چشات برق می زد؟ نور آتیش چشماتو چقدر قشنگ می کرد؟ بهت گفتم هر کدوم از شمع هارو که میندازی تو آتیش یه نیت کنیم ، یه دعا ، می دونم چیا از خدا خواستی ، همونایی که خودم خواستم ! حالا چشمامو می بندمو پرواز می کنم به اون روزا ، یه خواهش : میشه دیگه هیچ وقت دستام از تو دستات بیرون نیاد ؟ میشه از این به بعد مثل این روزا زیر بارون بدون چتر راه بریم ؟ میشه گهگاهی از سر دلتنگی ( حتی وقتایی که کنار همیم ) به آلاچیق قشنگمون سر بزنیم ؟!!!

راستی تا حالا سراغ داشتی که 12 شب با هم قدم بزنیم ؟!! کاش میشد لحظه های قشنگ رو قاب کرد و واسه همیشه نگه داشت ، میدونی صبح شنبه حاضر بودم همه ی عمرم رو بدم که دنیا همون جا متوقف بشه و من و تو ...

کاشکی یک روز ، یک ساعت

کور خود کوکِ زمان را خواب می شد کرد .

وگریزان سِحر تصویر سعادت را ،

_ چون پریزادان روح عطر در شیشه _

خواب و آنگاه قاب می شد کرد .

آه !

بوس بوس

جوجوی تو

بهترین لحظات

afshin1 — Fri, 03 Feb 2006 10:29:15 GMT

سلام نازنينم

ديگه نمي خوام از دلتنگيم برات بنويسم چون اين چند مدت فقط دلتنگي ، دوري ، ... بود ولي از اين به بعد مي خواهيم با هم بودن و كنار هم بودن رو تجربه كنيم ، واي چقدر براي همچين روزي ورقهاي تقويم تند تند مي كندم كه زودتر تموم بشه و لحظه ديدار ما برسه ، مي دوني امروز كجامي آم ؟ توي شهرت ، جايي كه تو توش نفس مي كشي و مي شه صداي ضربان قلبت شنيد ، واي خداي من حتي باورشم برام سخته ، بعد از اين همه مدت دوري دارم مي يام پيش عشقم ، دوست دارم اون لحظه با تمام وجودم بغلت كنم و سر تا پا غرق بوست كنم و اونقدر از دلتنگيم برات بگم كه يكم آروم بشم ولي اگر بخوام اين كار كنم بايد تا آخر عمرم برات از دلتنگيم بگم چون به اندازه يك عمر دلتنگت بودم .

نازنينم همين جا ، جا داره كه براي همه زحماتت ، دعاهات ، روحيه دادنات ، ... تشكر كنم كه باعث شدي كمكم كردي درسم تموم شد و يه مرحله به رسيدن ما بهم نزديك تر شد چون تو هم لحظه به لحظه و در همه حال در كنارم بودي و پشتيبانيم مي كردي.

عشقم براي ديدنت تا شنبه ثانيه شماري مي كنم ، فقط يك روز ديگه باقي مونده ، فردا صبح كنارتم يعني لحظه اي كه بهترين لحظات زندگيم ، ديگه نمي گم خداحافظ ، مي گم به اميد ديدار تا شنبه .

بوس بوس

پسريه تو